Refugallo poético: tren cortazariano

poema

– en que estación encontrarei a miña maga?
– será só unha ou vivirá extraviada nas ducias
de mulleres que ateigan as plataformas?
– continuará cada noite a alimentar os meus ocos?
– cara a onde peiteará o seu sorriso
cando o nordés sopre na praia das sereas?
– vivirá para sempre no cantar do pardal novo?
– como reaccionará cando a semente
do recordo abafe as súas ansias?
– serás ti, que sorrís na plataforma, ti que debuxas
trens coas túas pestanas, a miña maga?

Rui Bosta